ADHD chorobą, którą można leczyć

jsz
Udostępnij:
Buntowniczość, roztargnienie, impulsywność i tzw. nadruchliwość, nie zawsze muszą stanowić wynik złego wychowania czy niewłaściwej opieki nad dzieckiem.

Niekiedy to po prostu objawy choroby, trudnej zarówno dla samego dziecka, jak i jego środowiska. Nieleczone ADHD, z wielu powodów, przyczynia się do problemów w okresie dojrzewania i dorosłym życiu.
Ponieważ statystycznie zaburzenie to dotyka 1 - 2 uczniów w klasie, jest to choroba, której organizatorzy postanowili powierzyć szczególne miejsce w debacie.

ADHD, to tzw. jednostka chorobowa, wynikająca z nieprawidłowego funkcjonowania czołowych obszarów mózgu. Objawy tej choroby mogą być bardzo różne. Najbardziej typowe to brak uwagi, nadmierna aktywność i impulsywność.
Chociaż każde dziecko z ADHD może wykazywać bardzo indywidualne zachowania, najczęściej występujące przykłady ujawniają nieumiejętność skupienia się na zadaniu, trudności z dostrzeganiem szczegółów, rozproszenie czy niezrozumienie złożonych poleceń. Dzieci z ADHD nie odróżniają bodźców istotnych od nieistotnych, bo w istocie zwracają uwagę na każdy impuls. I to właśnie stanowi podstawę ich odmienności.

W wieku szkolnym dzieci z ADHD uważa się za niesystematyczne i niestaranne. Uczą się gorzej, ponieważ unikają większego wysiłku. Często nie pamiętają, o co pyta je nauczyciel, co winny przygotować na następne zajęcia.
Dodatkowo cechuje je buntowniczość, brak rozwagi, mówienie dużo i głośno oraz krótkotrwałe reagowanie na dyscyplinujące uwagi. Dzieci z ADHD mają problemy z pracą w grupie, gdyż nie umieją czekać na swoją kolej i przeszkadzają otoczeniu.
Błędna klasyfikacja tych zachowań jako nieposłuszeństwo, prowadzi niejednokrotnie do odrzucenia chorych dzieci przez grupę rówieśników, nauczycieli a nawet rodziców.
Zespół nadpobudliwości psychoruchowej występuje na całym świecie, we wszystkich kulturach. Jego częstość wśród dzieci w wieku 7 - 13 lat jest oceniana na 3 - 5 procent (z przewagą występowania u chłopców).
Niestety tylko około 20 procent małych pacjentów jest objętych specjalistycznym leczeniem. A przecież oprócz klasycznych objawów choroby, na ADHD nakłada się dużo wtórnych zaburzeń, wynikających z przykrych doświadczeń. Ponadto chorobie często towarzyszą dysleksja czy dysgrafia, więc opieka specjalisty staje się tym bardziej niezbędna.

Jeżeli rodzice podejrzewają, że jego dziecko może cierpieć na ADHD, powinni w pierwszej kolejności porozmawiać z nauczycielem lub pedagogiem szkolnym. Gdy ci potwierdzą przypuszczenia, warto szukać pomocy w lokalnych poradniach psychologiczno-pedagogicznych. Tam terapeuci udzielą właściwych porad psychologicznych i pedagogicznych. Jeśli to konieczne, pomogą podjąć decyzję o wizycie u psychiatry czy neurologa dziecięcego.
Lekarze dziś mają do dyspozycji szeroką gamę środków terapeutycznych, w tym innowacyjną farmakoterapię. Na rynku istnieją już środki dostosowane do rytmu dnia dziecka, zapewniające mu skuteczną pomoc przez cały aktywny dzień.

Wideo

Komentarze 4

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

K
Katarzyna
Moja córka ma ADHD. Zdecydwałam się, że zaczanie przyjmowac lek o nazwie Medikinet. Naprawe się jej poprawiło.
l
lira
Jestem mamą 16-letniego obecnie chłopca, u którego stwierdzono ADHD. Od 10 roku był leczony rozmaitymi lekami , które miały spowodować
większe skupienie i pomóc w nauce. Nie pomagały. Regularnie odwiedzaliśmy psychiatrę , leki były zmieniane bo nie widać było żadnych
rezultatów. w końcu lekarz zadecydował że skoro jedyny skutkiem jest tylko duże przybranie na wadze , to odstawimy leki.Syn od 3 lat obywa się
bez tabletek i widzę że "wyrasta" z choroby. Trudności w nauce zostały , ale jeśli chodzi o zachowanie , to jest zupełnie inne dziecko niż dawniej.
Kto go nie widział ze 2 lata jest w szoku , że tak można się zmienić na plus oczywiście. Rodzicom dzieci z ADHD życzę dużo cierpliwości . Pozdrawiam
o
ojciec
Chłopczyku... jak juz będziesz miał swoje dzieci to życzę CI ,aby żadne z nich nie miało tej przypadłości. Proszę nie wypisuj bzdur jeśli nie znasz dokładniej problemu ADHD. A sam artykuł też jest mierny - koń by się uśmiał -leczenie ADD lub ADHD - można zapobiegać ,uczyć się żyć z tym,łagodzić skutki, KOCHAĆ DZIECKO ,współpracować z psychiatrą, pedagogami w szkole ( z prawdziwego zdarzenia), informować , ALE NIE WYLECZYĆ !!!
K
Konrad
No tak, nieposłuszeństwo i buntowniczość to stara choroba którą trzeba leczyć. Niestety, albo tą "chorobę" uda się dziecku zachować i będzie wolnym człowiekiem, albo zawsze już będzie wykonywać polecenia innych . "psychiatria-medycyna czy narzędzie kontroli mas?"
Dodaj ogłoszenie